ಇಂದು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಾತೀತವಾಗಿ ನಿಜವಾದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ವಾತಾವರಣವೇ ಇಲ್ಲ. ಬ್ಯಾನರ್ ಕಟ್ಟಲು, ಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಹಾಕಲು, ಜೈಕಾರ ಹೊಡೆಯಲು, ಸಮಾವೇಶಗಳಿಗೆ ಜನರನ್ನು ಸೇರಿಸಲು, ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಸುರಿಸಲು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಬೇಕು. ಆದರೆ, ಅಧಿಕಾರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಬೇಡ! ನಿಗಮ ಮಂಡಳಿಗಳು ಬೀಕೋ ಎನ್ನುತ್ತಿವೆ. ನಮಗಾಗಿ ಬೆವರು ಸುರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ನೆಮಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇರಾದೆಯಾಗಲಿ, ತಡಿತವಾಗಲಿ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೂ ಅಧಿಕಾರದ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದದರು.

ಚುನಾವಣೆ ಗೆದ್ದ ಬಳಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ನಾಯಕರಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಚಮಚಾಗಳು, ಕುಲಬಾಂಧವರು, ಕುಟುಂಬದವರು ಅವರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಆಪ್ತರ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ನಾಯಕರು ಸಿಗುವುದೇ ಕಷ್ಟ.

ಸಿಕ್ಕರೂ ಹಾಂ, ಹೂಂ ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಳೆದ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ ನಿಗಮ ಮಂಡಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಭರ್ತಿ ಮಾಡುವ ಉಸಾಬರಿಗೆ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಚುನಾವಣೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ನೆನಪಾದಂತಿದೆ. ಸುಮಾರು 500 ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ನಿಗಮ ಮಂಡಳಿಗಳ ಸದಸ್ಯರು, ನಿರ್ದೇಶಕರು, ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಹಾಗೂ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಕ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಇಷ್ಟು ದಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದ ನಾಯಕರಿಗೆ ಈಗ ಅವರ ನೆನಪಾಗಿದೆ. ತಡವಾಗಿಯಾದರೂ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಈ ನೇಮಕಾತಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಮನ್ನಣೆಯೇ ಅಥವಾ ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಿದ್ಧತೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್‌ ಅವರು ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ನಿಮಿತ್ತ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ʻಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ನಮ್ಮ ನಾಯಕರು. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಮುನಿಸೂ ಇಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡ ಮುನಿಸೂ ಇಲ್ಲʼ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು, ಹೈಕಮಾಂಡ್‌ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಶೀತಲ ಸಮರಕ್ಕೆ ಫುಲ್‌ಸ್ಟಾಪ್‌ ಹಾಕಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಇದೊಂದು ತಿಪ್ಪೆ ಸಾರಿಸುವ ಯತ್ನವೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಿಡಾರ್‌ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.

ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಸಿಎಂ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವಿದ್ದರು. ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ ಇದೆ. ಸ್ಟಿಂಗ್‌ ವಿಚಾರ ಅವರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಿಗಡಾಯಿಸಿದೆ. ಸ್ಟಿಂಗ್‌ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ತನಿಖೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಸಮಾಧಾನ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಲ್ಲಿ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದೆ. ಜತೆಗೆ, ಮೈಸೂರು ದಸರಾ ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಸಚಿವ ಹಾಗೂ ಅವರ ಮಗ ಡಾ. ಯತೀಂದ್ರ ಅವರನ್ನು ಗೌಣಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಸಮಿತಿ ರಚಿಸದಂತೆ ಡಿಕೆಶಿ ಅವರು ಅಡ್ಡಗಾಲು ಹಾಕಿದ್ದು ಅವರನ್ನು ರೊಚ್ಚಿಗೆಬ್ಬಿಸಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅವರು ನೇರವಾಗಿ ರಾಹುಲ್‌ ಗಾಂಧಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಖಾರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ತಲೆ ಕೆಳಗೆ, ಕಾಲು ಮೇಲೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದರೂ ಜನರಾಗಲಿ, ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಬೆಂಬಲಿಗರಾಗಲಿ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಒಂದೇ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಟ್ಟರೂ ಅವರ ನಡುವಿನ ಮನಸ್ತಾಪ ಸರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮರುದಿನ ಒಬ್ಬರೇ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನೆಟ್ಟಿಗರು ಕಿಚಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಕ್ಷ ಜವಾಹರಲಾಲ್‌ ನೆಹರು ಅವರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮನಮೋಹನ್‌ ಸಿಂಗ್‌ವರೆಗೆ ಸುಮಾರು 54 ವರ್ಷ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದೆ. ಬದಲಾದ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಇಂದು ಆ ಪಕ್ಷ ಸೋಲಿನ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದೇಣಿಗೆಯ ಹರಿವು ತೀರಾ ಕುಸಿದಿದೆ. ಸೋಲು ಪಕ್ಷವನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಮಾತ್ರ ದೂರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿಯೂ ಅನಾಥವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದೇಣಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ. 75ರಷ್ಟು ಕುಸಿತವಾಗಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಈಗ ಶ್ರೀಮಂತ ನಾಯಕರಿರುವ ಬಡ ಪಕ್ಷ!

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಪಕ್ಷ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ 2024–25ನೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ 517.39 ಕೋಟಿ ದೇಣಿಗೆ ಪಡೆದರೆ, 2025–26ರಲ್ಲಿ 130.69 ಕೋಟಿ ಮಾತ್ರ ಪಡೆದಿದೆ. 2023–24ನೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ 281.48 ಕೋಟಿ ಪಡೆದಿತ್ತು (ಇದು ₹20,000ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇಣಿಗೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು).

ಈಗ ಚುನಾವಣೆ ಗೆಲ್ಲಲು ಜನಬಲದ ಜತೆಗೆ ಹಣಬಲವೂ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿರುವ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗೆ ₹95 ಲಕ್ಷ ಹಾಗೂ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗೆ ₹40 ಲಕ್ಷ ವೆಚ್ಚದ ಮಿತಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಚಹಾ, ಬಿಸ್ಕಿಟ್‌ಗೂ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ. ಲೋಕಸಭಾ–ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಇಂದು ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಸುರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅವಾಂತರಗಳು  ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗಕ್ಕೂ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅರ್ಹ ಮತದಾರರ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ಬೆವರು ಸುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆಯೋಗದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಇದು ಬಿದ್ದರೂ ಕಣ್ಣು–ಕಿವಿ–ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕೂತಿದೆ.

2016ರ ನವೆಂಬರ್ 8ರಂದು ರಾತ್ರಿ 8 ಗಂಟೆಗೆ ದೇಶವನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರು ʻಇಂದು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಿಂದಲೇ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಹಾಗೂ ಐದು ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಮುಖಬೆಲೆಯ ನೋಟುಗಳು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾನ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆʻ ಎಂದು ದಿಢೀರ್ ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಶಾಕ್‌ಗೆ ಒಳಗಾಗಿತ್ತು. ʻಇದರಿಂದಾಗಿ ನಿಮಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತೊಂದರೆ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ನಕಲಿ ನೋಟಿನ ಹಾವಳಿ, ಕಪ್ಪು ಹಣದ ರೋಗ ಹಾಗೂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಮೂಲೋತ್ಪಾಟನೆಯಾಗುತ್ತದೆʼ ಎಂದು ದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಅವರ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಪಡಬಾರದ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರು. ಆದರೆ, ಆರ್‌ಬಿಐ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಶೇ. 99.3ರಷ್ಟು ಅಮಾನ್ಯವಾದ ನೋಟುಗಳು ಮರಳಿ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ವಾಪಸ್‌ ಬಂದಿವೆ. ಅಂದೇ ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಮೋದಿ ಅವರ ಘೋಷಿತ ಉದ್ದೇಶ ಪೊಳ್ಳು ಎಂದು ದೇಶದ ಮುಂದೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದವು.

ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಹಣದ ರೋಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆಯೇ? ನಕಲಿ ನೋಟುಗಳ ಹಾವಳಿ ನಿಂತಿದೆಯೇ? ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಮೂಲೋತ್ಪಾಟನೆ ಆಗಿದೆಯೇ? ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರು ಹಾಗೂ ಅವರ ಬಾಲಬಡುಕ ಸಮರ್ಥಕರು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದು ಇಲಿ ಹಿಡಿಯಲು ಬೆಟ್ಟ ಅಗೆದ ಹಾಗೆ ಆಗಿದೆ. ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಅವರ ಈ ಹುಚ್ಚಾಟಕ್ಕೆ ದೇಶದ ಜನರು ಬೆಲೆ ತೆತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹಾಸನದ  ಅಧಿದೇವತೆ ಹಾಸನಾಂಬೆ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತ ಬಂದ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಠಿಕಾಣಿ ಹೂಡಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯ ನಡೆಯಲ್ಲ. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ   ಭಕ್ತರು ಇದರಿಂದ ಆಕ್ರೋಶಗೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ನ್ಯಾಯವಿದೆ  (ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಎಲ್‌ಇಡಿ (LED) ಪರದೆಗೆ ಭಕ್ತರು ಚಪ್ಪಲಿ ತೂರಿದ್ದಾರೆ). ಆದರೆ, ಅಧಿದೇವತೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯ ಮೇಲೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಎಸೆದದ್ದು ಅದು ಯಾವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ? ಅದು ಎಂತಹ ಭಕ್ತಿ? ಅದನ್ನು ಜೆಡಿಎಸ್‌ನ ಕೆಲ ನಾಯಕರು, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಯಾವ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ?

ಎರಡು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಬಂದಾಗ ಅವರ ವಿರುದ್ಧವೂ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿ ಧಿಕ್ಕಾರ ಕೂಗಿದ್ದರು. ಇದು ಜೆಡಿಎಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಹತಾಶೆ ಹಾಗೂ ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬಯಲು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ, ರೇವಣ್ಣ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇವೇಗೌಡರ ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲರೂ ಅದೇ ದೇವಸ್ಥಾನದೊಳಗೆ ಡಿಕೆಶಿ ಹಾಗೂ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ದರ್ಶನ ಪಡೆದಾಗ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಯಾರೂ  ಕೆಮ್ಮಲಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ?

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಎಚ್.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಸಾರಿದ್ದಾರೆ. ಅದೀಗ ಜೆಡಿಎಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ. ಇನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೋ, ಯಾವ ಹಾದಿ ತುಳಿಸುತ್ತದೋ ಎಂಬುದು ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸಿದೆ.

ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಟೀಕೆ, ಆರೋಪ – ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪ, ಹೋರಾಟ, ಹಾರಾಟ, ಚೀರಾಟ ಇರಬೇಕು. ಇದ್ದರೆ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಳೆ. ಆದರೆ, ಅವು ದ್ವೇಷದ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದರೆ ಈ ನಾಡಿನ ಗತಿಯೇನು?